انسانی که باتعبیر شاعرانه ، بلکه به واقع ، قلم را یارایی توصیف او نیست ...

او ، که برتر از وصف ، برتر از اندیشه و والاتر از جوهر کلام بود او که با شگفتی شکوفید وبا معیاری دیگر زیست و به گونه ای دیگر ماند ، وبا حالتی برتر رفت ... انسانی که شکوه واستواری کوه ، نرمخویی وزلالی آب ، خروشندگی صاعقه ، گرمی آفتاب ، گستردگی دریاها و ابهام وهیمنه ای بیشه زاران وجنگلهای انبوه ، وسادگی و صافی کویر و پاکی ملکوت خدا ، همه وهمه را یکجا در وجود خویش داشت ...

آری ، بار دیگر سخن از علی (ع) است ؛ مردی که شگفت زاده شد ، شگفت زیست و شگفت از چشم ما رفت ...

خجسته باد نام خداوند نیکوترین آفریدگاران

که تو را آفرید

از تو در شگفت هم نمی توانم بود

که دیدن بزرگی ات را چشم کوچک من بسنده نیست

مور چه می داند که بر دیواره ی اهرام می گذرد

یا بر خشتی خام

.

.

.

پیش از تو هیچ اقیانوسی را نمی شناختم

که عمود بر زمین بایستد...

.

.

.

چاه از آن زمان که تو در آن گریستی جوشان است...

هیچ ستاره نیست که وامدار نگاه تو نیست...

هیچ شکوفه نیست کز تبار گلخند تو نیست...

.

.

.

برای تو با چشم همه ی محرومان می گریم

با چشمانی یتیم ندیدنت...

.

.

.

شعر سپید من روسیاه ماند

که در فضای تو به بی وزنی افتاد

هر چند کلام از تو وزن می گیرد

وسعت تو را چگونه در سخن تنگ مایه ام گنجانم؟

تو را در کدام نقطه باید به پایان برد؟

الله اکبر

آیا خدا نیز در تو به شگفتی نمی نگرد؟

فتبارک الله...فتبارک الله احسن الخالقین

 

این روز رو به همه ی پدرای دنیا تبریک می گم...

امروز خیلی به کسایی فکر کردم که این عزیزشون رو از دست دادن...آخه خودم تو دوستا و آشناهای همسن خودم دارم کسایی رو که خیلی زود پدرشون رو از دست دادن...

چند سال پیش وقتی ما تو مدرسمون این روز رو جشن می گرفتیم اون فقط گریه کرد... پدرش شهید شده بود...

اونا امروز چی کار کردن؟

خدایا باباجونمو ازم نگیر... چون تحملش رو ندارم... می دونم که خدا وقتی سختی بده صبر هم میده ولی...

بابا جونم خیلی دوست دارم....خیلی

روز تموم شد من تازه آپ کردم!!!!! آخه زود تر نتونستم بیام!